Satanica - Behemoth

Behemoth'un ölümcüle doğru kaydığının sinyallerini verse de kara metal tadında bir albüm Satanica. Zira hiç bir parçası için ölümcül diyemessiniz ama bir Decade Of Therion ve ya Sermon To The Hypocrites pekala kara metal olarak adlandırılabilir.

Şu ki saund kadim yunan felsefesini çağrıştıran tatta( Ve ya ben sözleri parçaları dinlemezden önce okuduğumdan öyle bir imaj oluştu?!). Çok teknik kasılmış ve çok özgün bir albüm. Kolay kolay başka parçaları andıran riflere rastlamıyorsunuz. Gitar (ana ve soloların ikisini de Nergal çalıyor) ve özellikle de davul (Inferno!!!) mükemmelliğin sınırına dayanmış.

Albüm Behemoth'un efsane parçası Decade Of Therion'la başlıyor; her muhteşem şeyin karmakarışık olmasının gerekmediğine çok güzel bir örnek... Çok basit -gitarı henüz eline almış birinin bile zorlanmadan çalacağı- bir rife sahip, buna rağmen şiddeti, nefreti, gücü, duyguyu; bir kara metalde duyulması gerekenleri fazlasıyla duyuyorsunuz. Sonraki albümündeki Pan Satyros'da ana rif olarak olarak kullanacağına benzer bir rifi sonlara doğru yakaladığınız LAM adlı görece parlak olmayan parçanın ardından dehşetengiz bateri ve gitar girişleriyle Cermony Of Shiva başlıyor ki eğer gitar çalıyorsanız (ve gerçek bir profesyonel değilseniz) Nergal vokale girdiği sıradaki çalınan gitarın tabını çıkarmaya çalışmayın, moraliniz fena halde bozulur; sadece dinlemenin harika zevkini tatma korkaklığını yapmak daha iyi olabilir. 

Of Sephirotic Transformation And Carnality ve Sermon To The Hypocrites albüm formatında devam eden hoş parçalar. Starspawn'ın iyi, heyecanlandıran bir girişi var ama devamı çocukca gelir bana, albümün en kötü parçasıdır derim. The Alchemist's Dream benim için ayrı ki işlediği konu benim üç aşkımın (düş, düşünç ve kimya) birleşimi olan simyadır. Albümün en teknik ve en melodik parçası diyebilirim. Çok özgün bir parça üstelik, en benzetebileceğiniz melodi ve rifler bile çok uzak kalacaktır parçaya. Sözleri çok harika, her bir cümlesi ayrı ayrı yorumlanmalı (yaşam tatlıdır, ki ölüm aynı zamanda yaşamdır). Parçanın harika bir çıkışı var. yaratıcılık kokan, özgün ve...duygusal... Abartmıyorum  yarım saat boyunca bu yaklaşık iki dakika süren çıkışı tekrar tekrar dinleyebilirim.

Uzun sözün kısası; albüm çok özgün ve benim için Satanica'yı özel yapan en önemli neden de büyük olasılıkla budur. Daha sonraları bazen Morbid Angel bazen Nile bulabiliyorsunuz bir yerlerden (kötü demiyorum ama fark işte...).

Demigod'dan sonra en iyi albümüdür Satanica Behemoth'un. Bu kadar... ( Bir de saklı tracklar çok hoş, iyi uyum sağlamış albüme)

Eklenme January 11th 2006
Yazan: ArpadamKaymakpuruzu
Puan:
İlgili Bağlantı: http://www.behemoth.pl/
Okunma sayısı: 5455
Dil: turkish