Mor ve Ötesi - Dünya Yalan Söylüyor

Bir milenyum çağı ağıtı; geçirmekte olduğumuz yılların en trajik ifadesi, öyle ki sanki her birimiz de kendi hayatının avucundaki külüne bakıyor gibiyiz. Kendisi ve kendisi gibi olanların hayatıyla bir hesaplaşmada Mor ve Ötesi. Kendisi gibi olanlar, yani ikibinlerin isyankar ruhları. Bu bakımdan bütün bu yılları ilgilendirecek ve belki de büyük bir hüzne sürükleyecek bir başyapıt ’Dünya Yalan Söylüyor’. Albümün en çarpıcı ifadesini ilk şarkı olan ‘Yardim Et ‘te buluyoruz. Dakika bir, gol bir: elimizde patetik isyan bayrakları kalıyor. İnsanın aklına şu soru geliyor: Dipte, Mor ve Ötesi’nin derdi ne? Daha doğrusu, bütün karşıtlar için geçerli olacak bir soru: Karşıtı diğer insanlardan ayıran ne? Çocuklukta yaşanan bir travma mı, yoksa genetik bir çizgi mi? Yoksa oyunu kuralına göre oynasa her şeyi en tepe zirveleri elde edebilecek Mor ve Ötesi kadar düzgün bir grubun kendisine sunulmuş maskeleri elinin tersiyle geri çevirmesi mi? Belki de haysiyetli bir ruhun dünyanın haline bakıp çok efkarlanmasından öte bir şey değil bu. Öyle ki haykırmak istiyor insan. ‘Bir Derdim Var’da gözyaşları neredeyse yanağımızdan süzülürken donuyor. Bu yüzden ‘Sevda Cicegi’ile kendimizi avutuyoruz. Bu albüm ise hiç bir şeyi avutmak niyetinde değil, çok yerinde taşları tam da gediğine koyuyor, dünyaya bir ayna tutuyor, budur bu kadar trajik olan. Sesi ise Tarkan Gözübüyük tarafından iyiden iyiye peslere çekilmiş. Hiç alttan almayan bir ses bu. Tıpkı Harun Tekin'den çıkan ses yönünde. Mor ve Ötesi’nden heyecanlı, idealist bir ses çıkması gerektiğini düşünüyor insan. Ama ses, neredeyse bir eski zaman kahramanı’nın sesi. ‘Serseri’ şarkısında Bülent Ortaçgil'in ‘Normal’ şarkısına gönderme yapılmasından da anlaşılacağı üzere, sanattan başka tutunacak bir şeyi yok Mor ve Ötesi’nin. Bu yüzden ender rastlanabilecek bir hüzün çıkıyor müziklerinden. Hiçbir şeye inancı kalmayan bir dünyanın olmayan cennetlere söylediği yaslı bir ninni bu albüm. Ancak beşeri ilişkilerin bütün yönlerinin elbette acımasız bir oyun gibi sergilendiği çok bilge bir ninni. Sanki sigarasını söndürürken külleriyle oynayan bir insan gibi. Sudaki aksine bakan, kendisinin bile tanıyamadığı birisini karşısında bulan bir modern çağ insanı gibi. Batı'nın geldiği yabancılaşma noktasının sonu, gerçekte batı medeniyetinin iflas bayrağını çekmesine tutulan bir ayna, bir başyapıt bu defa karşımızdaki. Şarkı sözleri insanı gerçekten çok yukarılara çekiyor. Dünya Yalan Söylüyor, derken bile bir heyecan var Harun’un vokalinde. Küçük bir dua söylemekten başka hiçbir çıkış yok, diyor dinleyenlerine. Bu durumda insan rüyalara dalıp korkuyla soruyor kendine: Seçim yapamamış bir milenyum kuşağı gençliğinin sonu ne olur ? Bırakın yığınları, aydınların bile anlayamadığı seçimler bunlar. Asıl suçlu kim? diye düşünüyor insan. Yalan yığınlar mı doğru seçimleri yaptı yoksa? ‘Cambaz’ şarkısında dendiği gibi ‘kul oldum köle oldum, kurşun geçirmez cam oldum’ şeklinde geldikleri son noktayı ortaya koyuyor Mor ve Ötesi. Tabi ki, insanların ağzında bu şarkı çok söylenmekten, çok tekrar edilmekten morarma etkisi yapıyor (Var mısın ? Yoksun!). Bir cepheden ‘Uyan’ diye sesleniyor Mor ve Ötesi bizlere. Üşüyoruz ve korkuyoruz hepimiz. Gerçekten de küçük bir dua, elden gelen başka bir şey yok mu?.

Eklenme January 12th 2005
Yazan: Dara Kılıçığlu
Puan:
İlgili Bağlantı: Dünya Yalan Söylüyor
Okunma sayısı: 2317
Dil: