Kişilik Karakter

Eroika · Kayıt: Jan 05, 2005 Mesajlar: 251

Kişiliğin özü 0-7 yaş arasında şekillenir. Daha sonra elde edilecek gelişim bu öz üzerine kurulur. Kişilik odur. Freud "bütün insanlık benim müşterim" derken önemli bir anlam kazandırmıştır bu olguya. Bu düzende büyüyen herkes sağlıksız bir nevrozda barındırır.
....
İlkel insan da görünmeyen bütün psikolojik rahatsızlıklar uygarlık insanında vardır. Uygarlığa gelinmesnin nedeni ise nvmba5'in sorguladığı "peki çocukluktan sonra gelişemezmi?" olgunun cevabıdır. Elbette gelişir ama hastalıklı bir bünye üzerine kurulur. Bilincin işlevi budur işte.
...
Ancak genel toplumlara bakıldığında, bu hastalıklı özün üstüne bilinç öğelerinden ziyade, kişiliği baskı altında tutan başka şeyler eklenir. Öğrenğin 30 yaşında işkenceye maaruz kalan biri bunun izlerini kişiliğinin ta derinliklerine kadar yaşayacaktır. Olumsuz travmalar, olumsuz bir kişilik özünü tekrar tyekrar harekete geçirir, ama olumlu bilinçlenme, olumsuz kişilik özünü yadsıyacak kadar güçlü olamaz. Bunun için toplunmsal yapının, bu sağlıksız kişilik özünü destekler nitelikte olmaması gerekir. Ne yazık ki bunun tam tersidir.
...
Sevgi ailenin tekelinde değildir. Tersine sevgiyi doğallığından uzak kalıplara sokup zorunlu akrabalık ilişkileri içerisinde kendiliksizleştiren bir işlevi vardır ailenin. Ana sevgisi, doğal bir sevgi olmaktan çok saplantıya dönüşür. Asla bitmeyecek acılara neden olan platonik aşkların psikolojik özünü bulduğu yerde tam da bu ana saplantısıdır. Bu tip örnekler her konuda çoğaltılabilir.
...
Sevginin özü dokunmadır, nesnel iletişimdir. Büyük oranı da cinseldir. Bunların dışındaki sevgi ezoterik tasavvuf edebiyatına dönüşür.
_________________
Appassionata, SarhosDenizci
ne bok derseniz deyin..

nbvma5 · Kayıt: Oct 02, 2004 Mesajlar: 668 Nerden: Dünyadan

Eroika, anladığım kadarıyla kişiliğin çocukluktan sonra toplum, vs.. vs.. etkisi ile gelişebilir bir özelliği vardır ve bu olgu uygarlık toplumların aittir diosun.
Ve verdiğin örnekte işkenceye maruz kalan insanın bunu hayatının sonuna kadar yaşayacağını ve bu olgunun bu insanın olumlu yönlerini safdışı bırakıp, bu insanı bu psikoloji içinde yanlışa itebileceğini sölemek istedin sanırım.
Aslında dediklerin doğru gibi.. Kubrick'in ''otomatik portakal'' filminde bahsettiği gibi. Kişiye ne verirsen o olur.
Ben de bundan bahsediyordum aslında, hayat insanın iradesinden daha kuvvetli gibi geliyor. Bu da kişinin karakterinin kendi elinde olmasını çok büyük bir şekilde etkilior. Ama güçlü bir insan dielim (bu kavramın içinde para, kuvvetli bir irade, ii bir karizma , vs.. sayalım) bu kişi bence kendi hayatını kendi doruların agöre yaşar. Ama bu kişi de kendi içinde bir megolamana dönüşür ve hayatın kendi çevresinde döndüğünü zannetmeye başlar ve toplumsallıktan uzaklaşır ve topluma etki etmeye başlar (rock starları, pop starları, sinema yıldızları, vs....). Tabi burada da birçok sorun var, gözlerin körelmesi gibi.
İşte bunlar kafamı karıştırıyor. Yani insan aslında garip bişi ve bulunduğu duruma göre davranışsal değişiklikler yaşıo. Bir işçiyi bile alıp eline 1 milyar dolar versen bu adam kendini kral sanıyor ve geçmişini siliyor. Bu da sanırım aslında senin bahsettiğin gibi her insanın içinde bir hayvan yatmasıyla ilgili bişey......
_________________
.......................

Eroika · Kayıt: Jan 05, 2005 Mesajlar: 251

Marx'ın dediği gibi: "Kişi düşündüğü gibi yaşamaz, yaşadığı gibi düşünür."
_________________
Appassionata, SarhosDenizci
ne bok derseniz deyin..

Gutemensch · Kayıt: Nov 20, 2004 Mesajlar: 661

Bazen bütün olarak -kendimde dahil- insanlıktan nefret ediyorum.Bizim kadar kaypak ve dönek varlıklar yoktur heralde.Resmen dünyanın hastalığıyız.Şimdi dünyada yetmiyor saçma sapan şeyleri yayabileceğimiz başka gezegenler arıyoruz.Belkide en alt akdemedeki varlıklar biziz.Her şeye uyym sağlamayı yetenek bilen dönek bir topluluk.

Ama bu bazen oluyor dediğim gibi.Genel olarak doğrumudur yanlış mıdır bilemem.

1000mirrors · Kayıt: May 07, 2004 Mesajlar: 777 Nerden: İstanbul

Ben insanoğlunu bütün hatalarına,rezilliklerine,ikiyüzlü ve kaypaklığına rağmen seviyorum.Çünkü ben de bir insanım ve insanda aynı zamanda onur,aşk,cesaret ve erdem de vardır.Bunları yaşatmaya çalışmak gerek,mızmızlanmak değil.
_________________
Vitam Impendere Vero

Gutemensch · Kayıt: Nov 20, 2004 Mesajlar: 661

Yok be mızmızlanmak değil, diyorum ya bazen oluyo işte.Böyle büyük bir topluluktan nerfret etmenin bi faydası yok bana Very Happy

_________________
Karapaks

Kount · Tarih: Sal 15.02.2005 3:02 Mesaj konusu: Re: Kişilik Karakter

grinder · Kayıt: Oct 08, 2004 Mesajlar: 519

insect · Kayıt: Oct 27, 2004 Mesajlar: 62 Nerden: Gaziantep.

nbvma5 · Kayıt: Oct 02, 2004 Mesajlar: 668 Nerden: Dünyadan

Bugün cumhuriyet gazetesinde bir yazı okudum. Ünlü bir prof. aynı zamanda avrupa ekonomi ünv. rektörünün yazdığı bir yazı vardı. Dİo ki hepimiz (tüm dünya insanları) ipleri çekildiğinde haraket eden Pinokyolarız.......
Yarın gazteyi bulursanız yazıyı okumanızı öneririm....
Buradan da harbiden insanların sınırlı hayatlar içine kıştırılmış varlıklar olduğu fikri ile ortak noktaya vardım. Zaten hepimizin yaşadığı sorunlar da bu yüzden deil mi (toplumlar , gençler, aileler, vs... herşey olarak)...
Karakterimiz de bu sınırlar içinde ve içinde kaldıkça tıkanıyor.
_________________
.......................

_PRaXiS_ · Tarih: Sal 15.02.2005 8:59 Mesaj konusu: Re: Kişilik Karakter

grinder · Kayıt: Oct 08, 2004 Mesajlar: 519

Haklısın ama toplum iyiyi ve kötüyü, ahlak kurallarını belirlediği için kişiyi etkiler. Yaşadığın toplumda dışlanmamak için uyum sağlamaya çalışırsın. Bir şekilde beynine bazı şeyleri işler.
_________________
http://www.mansonfan.net/
http://www.slipknotfan.net/ açıldı!

_Unforgiven__ · Kayıt: Oct 13, 2004 Mesajlar: 2563

_PRaXiS_ · Tarih: Sal 15.02.2005 12:01 Mesaj konusu:

Kount · Tarih: Sal 15.02.2005 12:27 Mesaj konusu:

Gutemensch · Kayıt: Nov 20, 2004 Mesajlar: 661

Yaptığımız seçimlerde ne kadar özgürüz ki.Hangi durum karşıtı olmadan bir işlev görür.Karakter sahibi olma veya karaktersizlik belkide kaçıştır.Tanrının varlığını reddetmek daha büyük birşeyin varlığına ihtiyaç duymak değilmidir.Zaten kendi belirlediğimiz sınırlar içinde yaşıyoruz olması gereken bu olabilir.
_________________
Karapaks

grinder · Kayıt: Oct 08, 2004 Mesajlar: 519

insect · Kayıt: Oct 27, 2004 Mesajlar: 62 Nerden: Gaziantep.

bazen bilim de kisitlayici olmaz mi?
yani kavramlari belirli sinirlar altinda tutmaz mi?
Tanri'nin varligini reddedip bilimsel oldugunu iddia ettigi insanin evrimlesmesi gibi,yani dini de bilimsel bir zemin altinda insanlara sunmasi,iste dogru budur deyip eksik zeminde tartismali olan bir konuyu topluma ve cocuklara ogreti haline getirmesi.
bilimsel olmak aklin alabildigini(akla uygun) konusmak bilmek ve dogru oldugunu saymak ise biz bir yanilgi icinde olamaz miyiz?yani bilimsel olmak yanilgi ihtimali olan dogrulari baz almak degil midir?
aynştayn dememis miydi? beynimizin kapasitesinin cok altinda kullanildigini?
bu bizim ogretisel iskencelerle koreltilmis birer beyine sahip oldugumuz ihtiamalini gostermez mi?
yani bu durumda kisilik ya da karakter dedigimiz her ne sekilde olur ise olsun tamamen icinde yasadigimiz toplumun bize kazandirdiklari ile sekillenmis sinirli bir olusumdur(!)
_________________
---EsMa---

grinder · Kayıt: Oct 08, 2004 Mesajlar: 519